2005/Feb/01

เคยรู้สึกไหม กับความเสียใจ
รู้สึกว่าต่อไปนี้จะไม่มีทางเปิดใจเพื่อให้เสียใจอีก
รู้สึกว่าต่อไปนี้จะไม่เปิดโอกาสให้สิ่งใดมาทำร้ายได้อีก
ความเสียใจผิดหวัง ทุกอย่างมันเกิดจากการคาดหวัง
เพิ่งรู้เองการคาดหวังมันเป็นต้นเหตุ
ต่อไปนี้จะไม่เปิดโอกาสต่อสิ่งใด
จะไม่คาดหวังในสิ่งใด
คุณเคยรู้สึกไหม
มันเหมือนกับว่ามีใครที่กำลังทำให้คุณผิดหวัง
มีใครที่คุณได้ให้โอกาส เพื่อให้เค้าได้แก้ไข
แต่ก้อเท่านั้น

เคยคิดมั้ยว่า
ถ้าเราสามารถใจแข็งต่อสิ่งต่างๆรอบตัวได้
มันคงจะดี
ถ้าเราใจแข็งต่อสิ่งดีๆ
คุณมีความสุขกับมันได้แต่อย่าหลวมตัว
ทุกสิ่งทุกอย่างถ้าคุณไม่รู้จักจุดยืน
หรืออะไรก้อแล้วแต่ที่คุณเรียกที่มันทำให้คุณรู้สึกเข้มแข็ง
ถ้าไม่รู้จักมัน
มันจะทำให้คุณอ่อนแอ เปราะบาง สุดท้ายมันจะทำร้ายคุณ

ทุกอย่างๆในโลกใบนี้มันก้อแค่นี้
ใครโชคดีก้อดีไป
แล้วคนที่เหลือล่ะ
ก้อเป็นเพียงคนที่รอความหวัง
ความหวังเป็นสิ่งที่ดี
แต่การหวังในบางเรื่อง มันเป็นสิ่งที่ทำร้ายคุณ
มันจะทำให้คุณรู้สึกเสียใจอย่างสุดบรรยาย
ยิ่งถ้าคุณได้รอมัน มันก็ยิ่งเจ็บ
คุณอย่าพยายามหวังอะไรที่มันจะทำให้คุณเสียใจ
หวังได้แต่อย่าหลวมตัวไปกับมัน
จงกำกับมันไว้ด้วยคำว่าเจียมตัว เงียบๆในใจไม่ว่าอะไรก้อตาม


ตอนนี้จิตใจเรามีแต่ความเศร้า
แค่อยากเห็นสิ่งที่มีความสุข

ถึงแม้มันจะเป็นความสุขที่ไม่ได้เกิดจากตัวเรา
แต่การได้มองผ่านความสุขนั้นจากสิ่งต่างๆรอบตัว
มันทำให้เกิดกำลังใจ ทำให้รู้สึกอบอุ่นหัวใจ
มันเป้นสิ่งเล็กที่คนๆนึงสามารถมอบให้อีกคนโดยไม่ได้ตั้งใจ

Comment

Comment:

Tweet


อือ พยายามทำความเข้าใจกับข้อความแล้วครับ ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าใครหวังอะไรจากอะไร แต่อยากจะบอกไว้หน่อยนะครับว่า การที่เราหวังน่ะเพราะเรามีความเชื่อว่ามันอาจจะเป็นเช่นที่เราหวัง แต่อย่าเข้าใจผิดนะครับ เพราะหลายๆคนจะเข้าใจผิดกับความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง ในเรื่องของสิ่งที่เราหวัง กับ สิ่งที่เราต้องการ ซึ่งสองสิ่งนี้มันไม่เหมือนกันนะครับอย่าเข้าใจผิด สำหรับคนที่ไม่เข้าใจหรือเข้าใจผิด ผมอยากจะบอกว่าสองสิ่งนี้มันไม่เหมือนกันยังไงนะครับ หวังว่าคงเข้าใจนะครับ *เห็นไหมครับผมหวังสิ่งๆหนึ่งไปแล้วไงล่ะ พูดยังไม่ทันขาดคำ สิ่งที่ผมหวังก็คือ ผมหวังว่าคนที่อ่านข้อความของผม จะเข้าใจสิ่งที่ผมบอก นั่นแหละครับที่เขาเรียกว่าความหวัง ส่วนสิ่งที่ต้องการ นั้น มันไม่ใช่แบบนี้ครับ ผมเพียงแค่ต้องการจะบอกให้ใครก็ตามที่อ่านได้รู้ก็เท่านั้นเองครับ น่านไงๆ พูดยังไม่ทันขาดคำ ผมต้องการสิ่งๆหนึ่งไปอีกแล้วเช่นกัน สิ่งที่ผมต้องการคือ ผมต้องการจะบอกให้ใครก็ตามที่อ่านได้รู้ ยังไงล่ะครับ555555555 (ปล.เรื่องเกรียนๆ นี่ ผมถนัดนัก)
#17 by ผมเกรียนครับ (125.26.119.90) At 2009-03-22 00:20,
พี่เดียร์ ชาคริต ไพรสน รัก พี่เจนส์ จรรยา ไพรสน รักและดูแลกันให้ตลอดนะสู้ๆๆ ส่วนตั๊กเดียวก็แพ้ทางไปเองได้แต่ตัวก็นอนก่อนไปเลยส่วนพี่เจนส์เค้าได้ทั้งตัวและหัวใจของพี่เดียร์ 555
#16 by jee (117.47.116.169) At 2008-07-04 15:13,
บางคนภายนอกดูเหมือนคนเข้มแข็งแต่ลึกๆเขาซ้อนความอ่อนแอไว้ไม่ให้ใครเห็นแต่พอเราอยู่คนเดียวคุณจะว่าไมถ้าฉันจะบอกว่าคุณจะนั้งร้องไห้อยู่คนเดียวเรายอมรับความเป็นจริงแต้เราจะไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งที่จะเกิดต่อจากนี้ไปสู้เข้าไว้นะเพราะอนาคตเราไม่ได้จบอยู่แค่นี้มันยังมีอะไรตั้งมากมายที่เราต้องทำความทุกข์เราอยู่กับมันได้ไม่นานหรอถ้าคุณผ่านวันนี้ได้วันต่อไปคุณก็ต้องผ่านมันไปได้เช่นเดียวกัน
ลืมรัก
#15 by (222.123.10.120) At 2007-03-16 14:52,
very best blog!
#14 by paxil cr (72.36.223.73) At 2006-05-07 09:57,
Well done!
#13 by tramadol (72.36.223.73) At 2006-05-07 06:12,
Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off
#12 by buy tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-16 14:05,
You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!
#11 by xanax (72.36.223.73) At 2006-04-16 02:26,
Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram
#10 by ultram (72.36.223.73) At 2006-04-11 08:38,
เศร้าน่าดู
#9 by คนสวย_ไตเติ้ล (58.9.59.18) At 2006-03-03 22:47,
มาเม้นให้นะ
#8 by ๐LucifeR๐_Za[Jr.~ At 2006-02-09 15:13,
สวย



















#3 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
สวย



















#4 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
สวย



















#5 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
สวย



















#6 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
สวย



















#7 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
สวย



















#2 by (210.86.146.241) At 2005-07-18 10:28,
ทุกข์ สุขอยู่ที่ใจเรา
ไม่มีใครสามารถมาทำร้ายใจเราได้ เท่าใจเราเอง
อาจจะไม่รู้เลยว่า ความเจ็บปวดนั้น ได้มาจากการที่เราเจ็บ
อาจจะปวดได้ โดยกายเรา และใจเรา
ถึงแม้วันนี้ ความหวังที่หวังไว้ อาจล้มไม่เป็นท่า
แต่จุดยืนที่ว่ามา คือคุณค่าที่แท้จริง เหมือนสินค้าเสื้อผ้าต่างราคา
แต่สุดท้ายก็ใช้ใส่ห่อตัวไว้แบบเดียวกัน
เพียงแต่เวลาที่เรามองออกไปนั้น
คนอีกคนอาจเป็นนางฟ้า แต่คนอีกคนอาจเป็นอีกา
แต่ว่าคนทั้งสอง ก็ยังคงไขว่คว้า หาความหวังของตัวเองกันต่อไป
กล่องที่ยังไม่ถูกเปิด ก็ย่อมเป็นอะไรที่น่ารอคอยและต้องการ
แต่กล่องที่รู้แล้ว อาจไม่มีค่าใดๆเลย
ทั้งๆที่ความจริงกล่องแรก นั้นแหล่ะคือกล่องที่มีคุณค่าและพลัง
เพื่อให้มีกำลังในการรอเปิดกล่องต่อไป
กลับไปดูสิคะ ว่ากล่องแรกของคุณ อยู่ที่ใด

#1 by (202.57.149.138) At 2005-05-18 02:27,